Schrijver | Uitgever | Columnist
Marjan van den berg
Ik schrijf voor weekblad Margriet het feuilleton Sanne, publiceer columns, verhalen en reportages.
In 1975 werd ik lerares Nederlands op de Chr. Scholengemeenschap Cor Kakes in Zaandam, een LBO-school. Het eerste jaar was ik doodsbenauwd dat een vierdeklasser me omver zou lopen. Die waren maar vier jaar jonger dan ik! Naast lesgeven schreef ik voor dagblad De Typhoon, een regionale krant die na fusie overging in het Noordhollands Dagblad, Dagblad Zaanstreek. In 1990 wist ik het zeker: niet meer voor de klas. Alleen maar schrijven. Wat is er leuker dan dat? Dus ik vertrok uit het onderwijs en leerde vanaf dat moment dat ik klassen vol kinderen mis, als ik schrijf… en dat ik de rust van mijn werkkamer mis, als ik weer voor zo’n drukke klas sta.
Recent verschenen
Daarom Sanne
De wijsheid van de bomen
Zo!
AF!
De schuur is nu net een levend weerhuisje: bij mooi weer komen de kippen naar buiten.
De kippen moeten naar binnen. Die gedachte beheerste mijn denken en doen. Mijn dromen zelfs. Ik had nachtmerries van bevederde voeten die door modderplassen waden, nadat ze het trapje van het hok waren afgedaald. Niemand houdt van koude natte voeten. Behalve Maarten...
Ik ben fan van First Dates. Totaal! Ik hou ervan als het klikt en ik geniet er ook van als het totaal misloopt
‘Vanavond zenden ze het uit.’ Klein bericht bij een spelletje Wordfeud. Oude schoolvriend stuurt het me, terwijl hij achterstaat met 120 punten. Dat is fijn voor een keertje, want meestal heeft hij alle mazzel van de wereld en verslaat hij me lachend meerdere keren...
Tot mijn stomme verbazing zitten de twee hanen in het leghok. Ze kijken me verontwaardigd aan
“En nog wat hooi. Dat ruikt zo lekker.” Ik strooi een laatste laag in het schone kippenhok. Het is telkens een heel gedoe. Er zijn nog steeds twee kippenhokken, al is de stemming onderling steeds relaxter. Maar aan het eind van de dag zoeken de drie kleine kippen hun...
Helemaal aan het eind steekt de baby een duim naar ons op. ‘Kijk! Alles kits daar!’ lacht de echomevrouw
“Wil jij mee naar de twintigwekenecho?” “Jaaaaa!” Dochter is halverwege en hoera, de vader van de baby kan niet mee! Ik ben in jubel en juich, want ik heb nog nooit een echo gezien. Eén keertje in de vorige eeuw, toen de nu aanstaande moeder nog in mijn buik zat,...
Dochter appt: ‘Je staat gewoon te atten!’ Dat moest ik opzoeken. Het is afgeleid van Ad Fundum. In één keer achteroverslaan dus
Ik kan heel goed uitstellen. Ik kan sommige dingen zo lang uitstellen, dat ze totaal uit mijn systeem verdwijnen. Het is niet dat ik het vergeet. Ik heb het gewoon zo ver weg geparkeerd, dat ik er niet meer aan denk. Het zijn geen dingen meer. Het worden...
Wat als je man aanbiedt om Crocs voor je te bestellen en je ‘kippenvrouwtje’ noemt?
“Zo, kippenvrouwtje.” Dat zegt Jan als hij langs me loopt. Hij heeft net Bente uitgelaten; baas en hond sjokken in hetzelfde tempo over het tuinpad. Ik sta naar mijn kippen te kijken. Eerlijkheid gebiedt hier correctie: ik sta tegen mijn kippen te praten. Ik vertel ze...
Locatie
Noord Holland
info@marjanvandenberg.nl