Schrijver | Uitgever | Columnist
Marjan van den berg
Ik schrijf voor weekblad Margriet het feuilleton Sanne, publiceer columns, verhalen en reportages.
In 1975 werd ik lerares Nederlands op de Chr. Scholengemeenschap Cor Kakes in Zaandam, een LBO-school. Het eerste jaar was ik doodsbenauwd dat een vierdeklasser me omver zou lopen. Die waren maar vier jaar jonger dan ik! Naast lesgeven schreef ik voor dagblad De Typhoon, een regionale krant die na fusie overging in het Noordhollands Dagblad, Dagblad Zaanstreek. In 1990 wist ik het zeker: niet meer voor de klas. Alleen maar schrijven. Wat is er leuker dan dat? Dus ik vertrok uit het onderwijs en leerde vanaf dat moment dat ik klassen vol kinderen mis, als ik schrijf… en dat ik de rust van mijn werkkamer mis, als ik weer voor zo’n drukke klas sta.
Recent verschenen
Daarom Sanne
De wijsheid van de bomen
Zo!
AF!
Riet zou eigenlijk al met pensioen. Eindelijk dat mondmasker aan de wilgen. Nu werkt ze toch maar even door
‘Wil je taart? Ik heb gebakken! Als je wilt, zet ik het bordje op de schutting.’ Buurvrouw appt. ‘Jaaaaa! Wanneer?’ ‘Nu!’ Ik trek een sprintje naar de schutting, gil naar Jan, die ergens boven iets nuttigs opruimt: “Taart!!!” en ben net op tijd bij de schutting om...
Het is ver weg, die oorlog. Denk ik. Houd ik mezelf voor. Prent ik me in. Fop ik mezelf
Bevrijdingsdag. De vlag gaat uit. Jongens wat staat dat mooi, bij die witgekalkte muur, met de bloem potten waar narcissen in bloeien en blauwe druifjes en kleine rode tulpen. Feest! We doen een kopje koffie op het terras. In de luwte is de zon al warm genoeg. Het...
Als de wereld vergaat, vergaat-ie met een prachtig gazon in Oudendijk. Een geruststellende gedachte
Aan sommige mensen heb je iets in tijden van crisis. Die gaan er meteen op uit en zorgen dat ze voor een tijdje voorraad hebben. Aardappels, diepvriesspinazie, eieren. Toiletpapier natuurlijk en desinfecterende handgel. Aan mij heb je niks. Ik zit op de bank en staar...
We kondigen een cursus paaldansen aan, zodat iedereen er flink tegen opziet en alles een verrassing blijft
“Ik ga dit jaar mijn verjaardag vieren.” Jan zucht meteen. Hij denkt dat ik het niet hoor, maar ik hoor het heus wel. Hij voorziet nu al driemaal daags een verandering van gedachten. Nee, ik vier het toch maar niet. Ja, toch maar wel. In dat ‘toch maar’ zit een wereld...
Ik heb mijn eigen religieuze boodschap. Hij geldt overal voor. Ook tot ver na Pasen
Pasen. Ik moet er elk jaar weer een beetje op kauwen. Wat moeten we met Pasen? Ik haal natuurlijk zo’n brood met spijs, want dat vind ik heel lekker en met Pasen en Kerstmis heb ik een geldig excuus om daar hompen van te snijden en met een dikke laag roomboter te...
Wat bijzonder dat je me voor de derde keer oma maakt. Ik word daar een beetje stil van. En heel blij
Lieve Kis, Wat bijzonder dat jij ineens een kindje op je pad vindt. Dat zomaar komt aanwaaien. Als een cadeautje. Niet gepland. Niet voor gespaard. Niet jaren naar uit gekeken. Ineens ligt het voor je voeten en je aarzelt even. Ga ik bukken en raap ik het op? Je rent...
Locatie
Noord Holland
info@marjanvandenberg.nl