Schrijver | Uitgever | Columnist
Marjan van den berg
Ik schrijf voor weekblad Margriet het feuilleton Sanne, publiceer columns, verhalen en reportages.
In 1975 werd ik lerares Nederlands op de Chr. Scholengemeenschap Cor Kakes in Zaandam, een LBO-school. Het eerste jaar was ik doodsbenauwd dat een vierdeklasser me omver zou lopen. Die waren maar vier jaar jonger dan ik! Naast lesgeven schreef ik voor dagblad De Typhoon, een regionale krant die na fusie overging in het Noordhollands Dagblad, Dagblad Zaanstreek. In 1990 wist ik het zeker: niet meer voor de klas. Alleen maar schrijven. Wat is er leuker dan dat? Dus ik vertrok uit het onderwijs en leerde vanaf dat moment dat ik klassen vol kinderen mis, als ik schrijf… en dat ik de rust van mijn werkkamer mis, als ik weer voor zo’n drukke klas sta.
Wil ik honderd worden met een ontbijt van rauwe bieten of beleg ik nu een beschuitje met graskaas?
“Als je wat gaat mankeren, heb je het aan jezelf te wijten,” zegt de gezondheidsfreak bij wie ik een kruidenthee drink. Haar boodschap is simpel. Wat is je cholesterol? Hoe hoog is je bloeddruk? Testen, mensen. Doe je dat niet en leef je er maar een beetje op los, dan...
Het is raar om een oude vriend in bed te zien liggen. Daar hoort hij niet. Hij hoort aan tafel met een kop koffie
“Kan ik nog iets voor je doen? Een pyjama breien?” Hij lacht plichtmatig. Oude vrienden lachen om elkaars suffe grapjes. En oude vrienden, dat zijn we. Vanaf de kleuterschool zo’n beetje. Vanaf de tijd dat we dachten dat we voor eeuwig waren. Maar dat zijn we niet. En...
Mijn scheepstouw groeit enorm uit. Zó enorm, dat ik denk: zal ik een tondeuse pakken en het afscheren?
“Het contrast tussen mijn uitgroei en mijn kleur begint wel extreem op te vallen,” zeg ik tegen mijn kapper. Annemijn vindt het allemaal wel meevallen. Verf erin en klaar ben je. Maar als ik aangeef dat ik uiteindelijk mijn eerbiedwaardige grijze haren een kans wil...
De aanstaande mama heeft nooit een geheim kunnen bewaren. Hij komt maandag, flapt ze eruit
Het is een rare week. De week waarin mijn derde kleinkind nog niet geboren gaat worden. Want hij komt maandag, zegt zijn aanstaande mama. Met een geplande keizersnee. Eerst wil ze niet vertellen op welke dag. Dan gaat iedereen goedbedoelde teksten sturen of erger nog:...
‘Het is in opdracht van Mark Rutte,’ zeg ik. De man kijkt me aan, verbaasd en boos tegelijk
“Zo. Dat gaat lekker,” zegt de man, die in korte broek met rugzak om langs me loopt. Hij klinkt zuur. Niet alle wandelaars lopen in sferen van ‘hoppa, de paden op, de lanen in en wat schijnt de zon toch fijn’. Sommige lopen narrige verongelijkte kilometers. Ik vraag...
Over Zen worden zonder hengel. Over Bob. Over podcasts.
Sinds ik luister naar podcasts heb ik mijn zenpunt gevonden. Ten diepste. Vissers, eindelijk ben ik als jullie. Ik zit en staar. Diep gelukkig. En geloof me, ik heb een lange weg afgelegd om dat te bereiken. Voor wie dit verwarrend klinkt, even vanaf het begin. Ik heb...
Locatie
Noord Holland
info@marjanvandenberg.nl



