Schrijver | Uitgever | Columnist
Marjan van den berg
Ik schrijf voor weekblad Margriet het feuilleton Sanne, publiceer columns, verhalen en reportages.
In 1975 werd ik lerares Nederlands op de Chr. Scholengemeenschap Cor Kakes in Zaandam, een LBO-school. Het eerste jaar was ik doodsbenauwd dat een vierdeklasser me omver zou lopen. Die waren maar vier jaar jonger dan ik! Naast lesgeven schreef ik voor dagblad De Typhoon, een regionale krant die na fusie overging in het Noordhollands Dagblad, Dagblad Zaanstreek. In 1990 wist ik het zeker: niet meer voor de klas. Alleen maar schrijven. Wat is er leuker dan dat? Dus ik vertrok uit het onderwijs en leerde vanaf dat moment dat ik klassen vol kinderen mis, als ik schrijf… en dat ik de rust van mijn werkkamer mis, als ik weer voor zo’n drukke klas sta.
Recent verschenen
Daarom Sanne
De wijsheid van de bomen
Zo!
AF!
De wekker gaat. Ik zit meteen rechtop in mijn bed en bedenk dat ik misschien al mijn hele leven depressief ben
Tweemaal per week lig ik met buurvrouw Riet op mijn vloerkleed. We doen yoga. We hebben op Youtube EsTa-Yoga gevonden en die hebben zó veel lessen opgenomen, dat je altijd wel iets kunt vinden wat je op dat moment past. Gelukkig heb ik een ruime woonkamer en een...
We staan weer langs de dijk en zwaaien opnieuw een laatste groet. En dan zijn ze weg. Theo en Jenny
Daar staan we dan. Met een rij dorpsgenoten in een halve meter sneeuw. De vlag op de kerk hangt halfstok. De huizen aan de dijk rouwvlaggen mee en de klok luidt, als Jenny wordt uitgedragen. Theo is er niet bij. Hij ligt in het ziekenhuis en vecht tegen hetzelfde...
Jan heeft per ongeluk iets in de buurtapp gezet. Er verschijnen rode vlekken in zijn nek
“Och hemel, och jee,” mompelt Jan. Hij zit als een malloot op z’n telefoon te tikken en er verschijnen donkerrode vlekken in zijn nek. “Wat is er?” vraag ik. Mijn telefoon geeft een geluidje. Een app. Hé! De Buurtapp! Ik open hem meteen. Want als daar iets op...
Ik maak een foto van Jan die met een zaklantaarn in zijn hand een glas wijn inschenkt
Zes uur in de avond. Met een knal klappen alle lichten uit. Het televisie- scherm wordt zwart. Jan kijkt op van z’n krant. Hij kan geen letter meer zien. Ik stop met breien. En dan onderscheidt zich het echtpaar dat al zó oud is, dat het zich niet meer gek laat maken...
Ik denk dat het voor veel mensen een verbetering zou zijn als ze in een kip zouden veranderen
“Zit je naar je kippen te kijken?” Buurvrouw Riet komt de tuin in met de krant. Die ruilen wij. Zij geven ons hun landelijke ochtendkrant en wij geven onze streekkrant retour. Zuinig. Of noem het lekker praktisch. Ik knik. Ik kan uren op het bankje naar die kippen...
De aanroep past bij elke gemoedstoestand. Dat maakt hem denk ik zo populair. Je doet meteen ‘oh my kat’
“Oh my kat,” zegt mijn kleindochter. Ze zit met de iPad op schoot en kijkt naar haar favoriete youtuber. Die heeft zelf al minstens twintig keer diezelfde kreet geslaakt. Hij sprak het overigens net zo beroerd uit als deze fan van negen jaar oud. “Je kat?” vraag ik....
Locatie
Noord Holland
info@marjanvandenberg.nl