Marjan van den berg

“We kunnen hier een waardevolle les uit trekken,” zegt de man die op anderhalve meter afstand toekijkt hoe ik de rand van de dijk bewater. Die rand heb ik ingezaaid. Vol zaad van wilde bloemen voor bijen en vlinders. Vorig jaar verzamelden we zaad van uitgebloeide...

Je zult maar Lieve heten. Twaalf jaar zijn. En ineens bedenken dat jouw toekomst misschien ergens in de journalistiek ligt. Dus je maakt een krant. Eén blaadje, handgeschreven op een vel uit je multomap. Je noemt hem Het Zonnige Nieuws! En je stopt dat blaadje in de...

“Kijk! Daar is-ie. De Brief van AZ.” Ja hoor, denk ik. Daar is-ie weer. Er zijn verhalen die echtgenoten eindeloos kunnen blijven herhalen. Over van die momenten in hun leven dat ze godenzonen waren. Dat het geluk hun toelachte. Onoverwinnelijk. Een toekomst vol melk...

‘Jij bent vast al met je derde boek bezig?!’ Vriendin appt. ‘Je hebt nu tijd genoeg!’ Maar nee. Ik ben niet eens met een eerste boek begonnen. Want er gebeurt door de nieuwe anderhalvemetersamenleving zó veel in mijn hoofd, dat er geen verhaal meer bij past....

  Naar Ibiza, op zo’n wellness-reis met alleen maar vrouwen. Mediteren, yoga, beetje sporten, staren naar de zee, onder een parasol een boek lezen, lekker slenteren over een marktje. Dat zou ik gaan doen. Zes dagen lang. Ik zou er een autootje bij huren, kon ik...

  “Kun jij je herinneren wanneer je voor de laatste keer de slappe lach hebt gehad?” Ze kijkt er somber bij, mijn vriendin. We beeldbellen en dat zou opbeurend moeten zijn. Dat had ik me ten­ minste voorgenomen. Licht en luchtig. Hoe is het nu met jou? O,...