TERUG
Zuinig
"Wat doe jij! Strijk jij in het weekend?" Verbijsterd staart een vriendin van me naar de strijkplank die nogal demonstratief midden in de kamer staat. Ik knik. "Sjonge, dat doe je toch door de week!" "Ga lekker zitten. Praat gewoon tegen me. Ik functioneer nog prima als ik strijk", bied ik aan. "Maar eerst ga ik een was overgooien in de droger." "Dus jij wast ook op zaterdag?", hijgt ze haast. "En op zondag", beken ik. Als ik met een volle wasmand van boven kom, wijst ze beschuldigend richting televisie. "En terwijl je strijkt, kijk jij ook nog naar die stomme series op televisie." "Ja. Maar die zet ik nu uit. Omdat jij er bent. Ik kan niet alleen strijken. Dan slaan mijn gedachten op hol. Dus ik laat er mensen doorheen praten die series spelen. Nu mag jij er doorheen praten", bied ik aan. "Maar waarom", wil ze verpletterd weten. Dat is gauw verteld. Ik heb stroom in twee tarieven. Dus draai ik 's nachts bijvoorbeeld de afwasmachine. Volkomen logisch. 's Nachts wassen en drogen lukt niet, want die apparaten staan om de hoek van de slaapkamer. Je doet geen oog dicht van dat gecentrifugeer. Spijkerbroeken maken veel lawaai in een wasdroger. Andere was ook trouwens, zeker als ik het plastic bolletje voor de waspoeder niet zo gauw kan vinden. Snappie? Dus was en droog ik in het weekend. Voor de zuinigte. Ze blijft me verbijsterd aankijken. "Jij knipt zeker ook bonnen uit voor de supermarkt. En jij spaart zeker ook zegeltjes voor van alles en nog wat", vermoedt ze. Precies. Sterker nog, ik krijg ook de bonnen uit het boekje van de buurvrouw die al dat geknip veel te veel gedoe vindt. En ik ben dol op voordeelverpakkingen, tien procent extra, drie voor de prijs van twee en bonnen om vijf gulden retour te krijgen op je bankrekening. "Vast een tik van je opvoeding", concludeert de vriendin. Ze heeft gelijk. Ik knip onderkanten van oude t-shirts omdat je daar zo lekker fietsen en auto's mee kunt poetsen. Maar oude molton onderleggers tot dweilen festonneren doe ik niet. Dat deed mijn moeder nog wel. Dus er zit ontwikkeling in. "Strijken is nu veel leuker. Want ik heb een stoomstrijkijzer bij elkaar gespaard van de koopzegels. Vijfenveertig gulden sparen. Winkelwaarde bijna zeventig gulden", zeg ik trots. Ik laat ter illustratie het stoomgeval eens flink sissen. Je kunt er zelfs mee spuiten om lastige vouwen te bevochtigen. Een wonder der techniek! De vriendin hangt verpletterd op de bank. "Mazzel voor je dat eerste kerstdag op een woensdag valt", bedenkt ze dan. "Kun je met kaarsen een heleboel dure stroom besparen en je hoeft niet te strijken." "Eindelijk iemand die me begrijpt", knik ik dankbaar.
Afdrukken
