TERUG
Vlieg
"We moeten een vlieg hebben om te bestuderen", hijgt Kirsten als ze tussen de middag uit school komt. Ze duikt meteen de kast in op zoek naar een leeg potje. Merel schiet meteen in de lach. "Er zijn nu helemaal geen vliegen!" "Op een dorp zijn altijd vliegen, zegt juf", meldt Kirsten. "Ja, op die vuilnisbelt van jou boven natuurlijk wel. Ga je er eentje in je kamer vangen?" Kirsten knikt kalm. Niet in het minst beledigd. Ze heeft een vlieg op haar slaapkamer. Dat weet ze al lang. Een slaperig insect dat lekker overwintert in de veilige warmte. Jip de kat heeft hem gelukkig nog niet ontdekt, anders was het beest geen lang leven beschoren geweest. Jip houdt wel van een aanvullend eiwitrijk hapje op zijn tijd. Ook Laska doet wel eens een poging, maar zij is veel onhandiger. Vliegen lopen zo haar bek weer uit en verbaasd staart ze ze dan na. Maar deze vlieg ziet nu een andere bedreiging tegemoet. Kirsten met haar jampotje! Toevallig zit hij net op het raam als ze de eerste vangstpoging wil doen. Voor ik kan gillen, zet ze het potje met een klap op het thermopane. Knal! "Malloot! Denk om die ruit!", brul ik. Maar alles blijft heel. "Er zit nog een beetje water in het potje", schrikt Kirsten. "Hij verdrinkt!" Meteen laat ze het onfortuinlijke beest vrij. Wat rommelig door zijn natte vleugeltjes vliegt hij naar haar bureau om uit te rusten. Kirsten droogt gauw het potje van binnen af. Nieuwsgierig bekijken Merel en ik deze insecten- wildwest. Pats! Nu zit de vlieg in zijn glazen gevangenis. Ze schuift een papiertje onder de opening. "O mam! Zijn pootje!" Op het papier scharrelt een vlieg met vijf poten. De zesde zit op de rand van het potje. "Zielig", vindt Merel. Kirsten kijkt beteuterd. En als ik zeg dat ook een vlieg met vijf poten nog alle kans heeft op overleven, besluit ze: "Ik laat hem vrij. Laat maar lekker zitten. Dan maar geen vlieg." Als ze om vier uur uit school komt, blijkt dat er vliegen genoeg waren om aan een nader onderzoek te onderwerpen. Leuk? Ze haalt haar schouders op. "We hebben ze na afloop allemaal vrij gelaten. Maar het is hartstikke koud buiten." Ernstig kijkt ze ons aan, vol sombere verwachtingen over het lot van deze studieonderwerpen. "Heb je er nog wat van geleerd?", vraag ik. Dat ze zes pootjes hebben", zegt ze lakoniek. Merel giert. "Dan had je toch de jouwe mee moeten nemen! Als verrassing", oppert ze. Kirsten rent meteen naar boven om haar vlieg te inspecteren. En als ze weer naar beneden komt, zegt ze triomfantelijk: "De mijne heeft dan wel vijf pootjes, maar hij leeft tenminste nog!"
Afdrukken
