TERUG
Vakantieliefde
Om ons heen zingen geheimzinnige vogels in het vogelreservaat. De beek bruist achter het kleine kasteeltje en de bergen om ons heen verleiden ons af en toe tot een korte wandeling. De meiden vermaken zich in het zwembad, op de tennisbaan en in de speeltuin. Wij luieren liever de dagen weg. Rust! Lang leve dit huisje in de Ardennen! "Ik heb een vriendin", kondigt Kirsten drie minuten na onze aankomst aan. Ze heeft een razendsnel tempo op sociaal gebied. "Maar ik weet nog niet hoe ze heet." "Melinda", glimlacht het tengere blonde kind. Sindsdien zijn ze al een week onafscheidelijk. Melinda heeft de prachtige zachte g van haar provincie Limburg. Kirsten bezit de harde keelklank van de Hollanders. Een dag lang proberen ze gierend van het lachen om de g van de ander onder de knie te krijgen. Ze oefenen op hagelslag, ga je gang, graag gedaan en getverderrie. Maar telkens als Kirsten denkt dat ze de juiste toon te pakken heeft, valt haar vriendin om van het lachen. Als Melinda een poging doet om de Hollandse variant van hagelslag te brouwen, zijn we voortdurend bang dat ze moet spugen. Melinda heeft meer verrassingen. Ze roept 'chips' als ze misslaat met badminton. "Ik mag geen shit zeggen, wel chips", legt ze uit. Heerlijk kind! De meiden nemen het onmiddellijk over en eindelijk zijn wij ook verlost van de gewraakte Engelse variant. "We zijn verliefd", bekent Kirsten na een week. Samen staan ze voor me. "Op Johnny." Melinda knikt. "Maar we durven hem niet te vragen. Hij doet altijd zo gek." "En toch verliefd?", lach ik. Ze halen hun schouders op. Ik snap het wel. Johnny is een kleine Casanova in de dop. Van dat snelle steile haar in een lok voor zijn ogen, donkerbruine ogen en een crossfiets. Hij maakt een verpletterende indruk, maar vindt alle meiden stom. "Als we hem vragen, zegt hij vast nee. En dan vertelt hij het aan al zijn vrienden. Staan we mooi voor gek", zucht Melinda. "Als hij nee zegt, dan zeg jij: Geintje! Ik was al bang dat je ja zou zeggen!", stel ik voor. Ze kijken elkaar aan. Dat is een idee! Je ziet ze piekeren. "Maar als hij ja zegt?", aarzelt Kirsten. "Dan heb je toch je zin? Dan hebben jullie verkering met hem", leg ik uit. Mis! Ik begrijp er weer niets van. Johnny zit veel ingewikkelder in elkaar. "Nee mam. Dan zegt hij daarna natuurlijk: Geintje! Ik wil niet! Staan we nog voor gek." Ik snap het. Dit is werkelijk een probleem. Ze lopen naar het zwembad om Johnny te bewonderen die kan duiken met een koprol. Twee bruine lijven in badpak, hand in hand. Want de rivaliteit is nog geen probleem. Welnee. Maar gekwetst worden... Daar zijn ze nu al bang voor.
Afdrukken
