TERUG
Twee voor twaalf uitzending
Het is gebeurd. Verpletterd zijn we, Jan en ik. Verslagen. Weken van voorbereiding, wekenlang roepen: "Juist! De A op 1!" Het was vergeefs. Het duurde maar een ronde. Dus als u die ene dinsdagavond niet naar Twee voor Twaalf hebt gekeken, dan heeft u ons niet eens gezien. We hadden het woord, we hadden de bonus en we hadden een redelijke hoeveelheid geld. Maar onze tegenstander was Relus ter Beek. Oud-minister van Defensie, tegenwoordig Commissaris van de Koningin in Drenthe. Juist. De D op twee. Die man weet een hoop. Zijn maat Bert Kreemers weet de rest. En wat beiden niet weten, zoekt die Kreemers in een vloek en een zucht op. Ze haalden meer dan elfhonderd punten. Wij 1060. "Ik zou in de tweede ronde mijn haar opsteken", mopperde ik teleurgesteld bij het verlaten van de studio. Onze tegenstanders moesten daar om lachen. Mannen snappen vrouwen niet. Ik had voor drie rondes nieuwe kleren gekocht. Je weet maar nooit. Ik stond voor dag en dauw al voor de spiegel om me prachtig op te maken, zonder eraan te denken dat alles er weer af moet en dat je daar wordt geschminkt. Ik had mijn nagels gelakt, ook van mijn tenen. Ik had alle verdwenen vorstenhuizen nog eens gerepeteerd en alle wilde bloemen. Jan mompelde al dagenlang niets anders dan hoofdsteden van de meest onmogelijke landen en deelrepublieken. Als we iets wonderlijks tegenkwamen, zeiden we allebei tegelijk: "Waar zou je zoiets nou kunnen opzoeken?" We hadden ook het geld al lang besteed. Een nieuwe badkamer, misschien een dakkapel en allemaal een paar nieuwe schoenen. Ik ben heel blij met de eerste en de laatste editie van de Bosatlas. Echt waar. En Jan ook. Dank je wel, Astrid. Maar waarom moesten wij nu uitgerekend tegen deze zwaargewichten? "Zulke mensen zijn natuurlijk helemaal niet zenuwachtig. Die zijn camera's gewend", opperde mijn pa, toen hij van onze aftocht vernam. Mis. Ik dacht dat aanvankelijk ook. Maar toen Ter Beek naar de make-up moest, bibberde zijn hand zo, dat gastvrouwe Ria zijn kopje koffie moest redden. Ik viel op slag als een blok voor de commissaris. En Kreemers, die als voorlichter bij Defensie zit, bekende dat hij liever een persconferentie leidt. "Dan weet je tenminste waar ze naar vragen", verzuchtte hij. We hadden dus een heel gezellige dag, mochten in de regiekamer kijken, werden gevoederd en gelaafd en hebben veel gelachen. Natuurlijk is het zuur om in de eerste ronde te worden verslagen. In de auto op de terugreis hebben we heel veel lelijke woorden gezegd. Dat luchtte erg op. Maar het meest bemoedigend is het feit dat we niet verslagen zijn door Piet de Wit uit Wezep en Marja Bikkel uit Oostknollendam. Dat zegt niks. Nee, wij zijn verslagen door iemand die zichzelf in een naslagwerk kan opzoeken.
Afdrukken
