TERUG
Sjonge
"Wie is er vandaag weer op mijn kamer geweest?", informeert Merel in het algemeen. "Ik niet", ontkent Amber meteen. Ze neemt een hap van haar eten en kijkt ongeïnteresseerd. "Mijn mascara was omgevallen, er lag een parfumflesje op de grond en mijn rekenmachine was verschoven." "Sjonge...", smaalt Kirsten. "Jij dus! En wie heeft eigenlijk mijn borstel? Ik ben al tijden op zoek. Jullie maken altijd alles zoek." "Ik heb mijn eigen borstel", zegt Amber. "Daar kom ik ook heus niet aan. Met al die lange vieze blonde haren. Je zou dat wat beter schoon moeten maken." "Moet ik toch weten? Kirsten heeft hem, denk ik." "Ik heb Kirsten nog nooit haar haar zien kammen. Nee, dan de deodorant...", sneert Merel. "Sjonge...", herhaalt Kirsten, nu beledigd. "Welke smeerlap vergeet iedere keer de dop op de deodorant te doen? Wie wast zich hier nooit...?" "Moet jij zeggen! Nee, jij wast je wel. Je make up met mijn washandje. Dat zit altijd vol smerige zwarte vlekken." "En wie heeft de poederdoos in de wasbak kapot laten vallen?" "Het eten was lekker", zegt Jan kalm. "Mam! Daar moet jij wat van zeggen! Het was jouw poeder!" "Heel lekker", knik ik. "Mens! Jij hebt de thermometer stuk laten vallen in de badkamer. Nu rollen er overal bolletjes kwik." "Ik weet altijd precies wanneer jij boven naar de wc bent geweest. Dan is er weer geen toiletpapier." "Vooral de vis. Heerlijk, die saus", zegt Jan. Hij prikt nog een laatste hapje uit de ovenschaal. "Als Jan erachter komt dat jij je nagels hebt geknipt met zijn schaartje, dan zwaait er wat", grijnst Amber nu gemeen. "En als mama weet dat jij karton knipte en meteen een gat in je dekbed hebt gemaakt, ben jij ook nog lang niet jarig", smaalt Merel. "Sjonge jonge...", schudt Kirsten. "Het was een nieuw recept. Niet eens moeilijk. Wil jij nog een toetje?", vraag ik. "Als jij nog een keer ongevraagd kleren uit mijn kast pak, knip ik in je slaap je haar af", dreigt Merel. "Je hebt pas nog een week op mijn gympen gelopen. Daar heb je ook nooit toestemming voor gekregen." "Nee, geen toetje. Zal ik koffie zetten?", biedt Jan aan. "Mijn spijkerbroek krijg je ook niet meer. Daar komt een rare vorm in door jouw kont." "Heerlijk, koffie. Kom op, jongens, afruimen! De maaltijd was weer gezellig, maar nu aan je huiswerk", sluit ik af.
Afdrukken
