TERUG
Sex
"Hoe oud was jij toen je voor het eerst een jongen zoende?", informeert Amber nieuwsgierig. Er zit een wereld achter die vraag. Een wereld vol overleg tussen vriendinnen. Twaalf jaar is zo ongeveer een bodemgrens. Wie langer wacht, moet aan zichzelf twijfelen. Dat blijkt als ik antwoord: "Vijftien." "Wat oud!", zegt ze verbaasd. Maar ik moet wel vertellen. Hoe was dat? En vooral: Met wie?! Die kent ze niet. Gelukkig. Anders zou dat me tot in lengte van dagen nagedragen worden. "Mijn moeder heeft het eerst met jou gezoend, hè?" Ik hoor het haar al vragen. Het liefst in een kamer vol visite. Dat blijft mij gelukkig bespaard. "En jij?", wil ik als beloning voor zoveel openhartigheid weten. Maar daar trapt ze mooi niet in. De mooiste ontboezemingen komen pas jaren nadat het feit zich voltrok. Ik zal nog even moeten wachten voor ik het verhaal te horen krijg. Ze heeft nog alle tijd. Ze is pas dertien. Ach... Merel legt onverschillig een papier op tafel waarop een schoolproject wordt aangekondigd. 'SOA-dag', staat erboven. Met de uitleg eronder: Soa betekent Sexueel overdraagbare aandoeningen. Een hele dag vol voorlichting over griezelige aandoeningen die je nu eenmaal kunt oplopen als je je onvoorbereid in de wereld van de volwassenheid stort. "We moeten een condoom kopen en oefenen met een banaan", vat Merel grofweg het hele project samen. Zonder een spier te vertrekken en zonder in de lach te schieten. Dit is een andere generatie. Wij kregen in de klas al de slappe lach als de biologieleraar aarzelend en met rode konen begon over bloemen en bijen. Bij de informatie zit de uitslag van een enquête over leeftijden waarop kinderen sexueel aktief zijn. We zitten hier niet volledig naïef aan tafel, maar toch verbaas ik me hardop. Zij haalt haar schouders op en stelt nuchter vast: "Dat moet iedereen maar voor zichzelf weten." Daar is weinig tegenin te brengen. Ze is vijftien. Bijna zestien. Tja... "Praten jullie in de klas wel eens over sexuele voorlichting", vraag ik maar eens aan Kirsten. Die zit verveeld naar al die wonderlijke verhalen te luisteren. Haar gedachten zijn al lang afgedwaald. Het hele onderwerp kan haar niet boeien. "Nee. Wij hebben het over de Romeinen", zegt ze dan ook, heerlijk onschuldig. Meteen volgt er een heel verhaal over centrale verwarming, badhuizen, wegen en noem maar op. "De Romeinen hadden grote invloed op onze beschaving", herhaalt ze bijna letterlijk een zinnetje uit haar stencils. Wij knikken begrijpend. Dat keizer Nero door een enge overdraagbare ziekte krankzinnig is geworden, daar hebben ze het bij haar op school nog niet over. Ze is pas tien. Hoera!
Afdrukken
