TERUG

Kat



"Ja, ga jij maar lekker naar buiten", moedig ik Jip aan als hij 's avonds laat staat te jengelen voor de deur. Ik heb daar een goede reden voor. Onze zwarte chagrijnige kater slaapt 's nachts waar hij wil. Dat betekent dat hij het liefst de gezelligheid opzoekt en ons in bed met zijn bezoek verblijdt. Nu heb je mensen die kunnen slapen met een kat en mensen die dat absoluut niet kunnen. Jan vindt het gezellig, een kat op bed. Ik vind het niks. Echt, helemaal niks. De meiden ook niet, maar die houden hun deuren gewoon dicht. Onze slaapkamerdeur staat altijd open. Want Laska slaapt op een kussen voor het bed op de grond en gaat, wanneer ze daar zin in heeft, naar beneden om haar mand op te zoeken. En een hond aan het voeteneind vind ik weer heel geruststellend. "Ga maar poezen versieren", moedig ik nog aan. Jip kan toch geen onheil aanrichten sinds hij in de najaarsaanbieding voor half geld door de dierenarts is 'geholpen'. Halverwege de nacht moet ik naar de wc. Als Jip licht ziet, springt hij bovenin de hordeur, waar hij aan een paar nagels miauwend blijft bungelen. "Ja, ik heb je wel gezien", mopper ik. Ik laat hem binnen, verdwijn op het toilet en als ik terugkom in de slaapkamer, heeft Jip mijn plaats al bezet. "Schuif eens op, dikke", zeg ik. Dat geschuif zint meneer helemaal niet. Hij klauwt beledigd vier poten rond mijn arm. "Ga je nou!", roep ik en ik lanceer hem naar het voeteneind, richting Jan. Daar blijft hij draaien, knorren en plukken. Als ik eenmaal lig, rukt hij op naar boven. Tussen ons in, dat is de meest begeerde plek. Ik hoor hem naderbij sluipen, heel behoedzaam, pootje voor pootje. Als hij gaat liggen, drukt hij het dekbed tussen onze ruggen naar beneden, zodat het meteen een halve meter smaller wordt. Mijn hele voorkant ligt bloot. Stomme kat. Ik besluit meteen aan het dekbed te gaan rukken. Laat Jan maar kiezen tussen bloot liggen of verwijderen. "Hé!", roept Jan als ik al het grootste deel van het dekbed heb veroverd. Hij schuift Jip met zachte hand naar het driehoekje achter zijn knieën, waar hij spinnend in slaap valt. "Ga maar lekker slapen, Jip", mompelt Jan slaapdronken. "Volgens mij ligt jouw rug nu bloot door die kat", mopper ik. Jan ontkent en na een half uur vermengt zijn geknor zich met dat van Jip en lig ik stereo te lijden. De volgende dag schiet er spierpijn in Jans rug. "Kijk, dat komt er nou van", mopper ik nog na terwijl Jan op zijn buik op bed ligt en ik een warme kruik op de geplaagde spieren plaats om de boel een beetje te ontspannen. Jan ligt er nog geen vijf minuten of Jip ligt bovenop hem, zijn dikke kont op de kruik en zijn kop in Jans nek. "Lekker warm", geniet Jan. Ze spinnen samen. Je hebt nu eenmaal mensen die kunnen slapen met een kat...

Afdrukken