TERUG
Design
Er hangt een paars gordijntje voor het kantelraam in onze slaapkamer. Tot overmaat van ramp zitten er rode, gele, groene en blauwe bloemfiguren op. Zes jaar geleden vonden Jan en ik dat een fris stofje. Ik knutselde zelfs nog kapjes van dezelfde stof voor de bedlampjes en maakte er twee kussenhoezen bij. Een paar jaar ging het goed. Tot ik op een goede ochtend wakker werd en bedacht: "Wat een afschuwelijk gordijn. Jak." Het duurde nog jaren voor ik eindelijk op een maandagmiddag een winkel indook waar ze alles hebben op woninggebied en me twee kant en klare gordijnen aanschafte, drie kussens en een sprei. Alles in ecru en bruintinten. De rij voor de kassa schoot niet erg op. Dat doet mijn rij trouwens zelden. Dus wisselde ik, waarop de rij voor me onmiddellijk stilstond. Dat heb ik altijd. Het heet 'De wet van Murphy', maar je zou het net zo goed de wet van Marjan kunnen noemen. De man die achter me aanschoof raadde ik dan ook aan een andere rij te kiezen. Hij grijnsde: "Ik heb alle tijd van de wereld. Ik hoef niks meer. Behalve dan een beetje in de rij staan." Zijn grijze krullen ademden rust. Wij wachtten. De rij naast ons schoot lekker op. Een man met een kar vol parket parkeerde naast ons. "Sommigen van ons gaan een druk weekend tegemoet", wees ik. "Ik heb een kleedje gekocht om over de kale plekken te leggen", bekenden de grijze krullen. "Dus ik hoef lekker niks." "Ik ben hartstikke onhandig. Dus ik hoef ook niet, want ik kan niets", bedacht ik tevreden. Kortom, we hadden het heel gezellig in onze trage rij. En dan ben je voor je het weet aan de beurt en weer op weg naar huis. De meiden juichten. Dit is leuk. Dat stomme paarse gordijn gaat eraf. Merel sloopte meteen de roe, wat niet de bedoeling was, zodat Amber eerst de gereedschapskist moest halen om pluggen te zoeken die de schroeven beter vast zouden houden. Maar ook dat valt allemaal onder die Wet van Murphy en het enige wat erop zit is de tegenslag gelaten te aanvaarden. Al met al waren we heel wat uren bezig. Toen Amber afschuwelijke kapjes van de nachtlampjes afrukte, bleken de oorspronkelijk witte kapjes in de loop der jaren prachtig beige verkleurd. We begroetten ze met gejuich. "Nu volgt de finishing touch", besloot Amber, die soms aspiraties koestert voor het vak van etaleuse. Ze ging op strooptocht naar teddyberen, kandelaars en andere frutsels, zo lang het maar in de kleur is. Daar heb ik me niet meer mee bemoeid. Ik ben gaan koken. Jan, die na thuiskomst van zijn werk naar boven vertrok om een makkelijke broek aan te trekken, jubelde. Het feit alleen al dat hij zag dat er wat veranderd was, wil heel wat zeggen. We zijn nu iedere avond een half uur bezig om alle beren, kussens en sprei van het bed te halen. Je moet wat over hebben voor design...
Afdrukken
