Lezingen
(...)Het gedeelte voor de pauze (45 minuten) gaat over 'Ze is de vioolmuziek vergeten', het eerste boekje dat ik schreef. Het is een monumentje voor mijn mam, die overleed aan de ziekte van Alzheimer. Een gedeelte vol herkenning en weemoed, maar bovenal vol humor. En toch, vanwege dat portie kippenvel, beloof ik altijd dat er na de pauze geen verstandig woord meer uitkomt. In het tweede deel (alweer 45 minuten, het lijkt wel een voetbalwedstrijd) lees ik oude en nieuwe columns voor, ik verklap wat geheimen van Sanne en geef u een handleiding om zelf aan de slag te gaan met pen en papier. Een avond met een lach en een traan, als het leven zelf. Natuurlijk is er dan nog tijd voor een ontmoeting, een krabbel in een boek en een praatje. Op die manier heb ik al heel wat Vrouwen van Nu, bibliotheekbezoekers en leden van gildes, praatgroepen en verenigingen ontmoet. En van elke ontmoeting heb ik intens genoten.